Vroeger kon je een middelmatige elite zijn en was alles goed - je kon een gemiddelde advocaat zijn, de NY Times lezen, genieten van de redelijk hoge kwaliteit van de massaal geproduceerde culturele inhoud die beschikbaar was, en het gevoel hebben dat je wist wat er aan de hand was en dat je alles onder controle had. Nu hebben die mensen geen idee wat er aan de hand is. Ze zijn boos en verward en allerlei roofzuchtige industrieën en instellingen maken gebruik van hun naïviteit, verwarring en gevoel van verplaatste status.