Jüpiter'in auroraları yüksek enerji alanında büyük bir parıltı aldı! ESA'nın XMM-Newton ve NASA'nın Chandra gözlemevlerinin X-ışını gözleri kodu çözdü: Dünya'nın tanıdık elektron kaynaklı "kuzey ışıkları"nın görünür renklerde parlamasının aksine, Jüpiter'in süper yoğun auroraları, sadece hafif elektronlar değil, ağırlıklı olarak oksijen ve kükürtle beslenen X-ışınlarıyla parlıyor. Bu yüklü yaratıklar, Jüpiter'in uydusu Io'daki amansız volkanik havai fişeklerden kaynaklanıyor; bu gezegen güneş sistemimizin en jeolojik olarak aktif dünyasıdır. Io'nun devasa patlamaları sürekli olarak kükürt ve oksijen gazlarını uzaya püskürtür; Jüpiter'in devasa manyetik alanı onları yakalar, iyonize eder ve aşırı hızlara çıkarır. İyonlar daha sonra manyetik alan çizgileri boyunca elektromanyetik dalgalarla "sörf" yapar ve gezegenin üst atmosferine kozmik yıkım topları gibi çarparlar. Çarptıklarında, atmosferik gazlarla yük değişimi geçirirler, elektronları soyurlar ve o imza yüksek enerjili X-ışını patlamalarını serbest bırakırlar. Sonuç ne oldu? Gigawatt güç salınabilecek nabız saçan X-ışını flaşları—Dünya'nın enerji santralleriyle yarışacak kadar—ve Jüpiter'in devasa manyetosferi gelen güneş rüzgarı basıncıyla dans ederken ritmi değişiyor. Bu, gezegen auroralarının nasıl çalıştığını düşündüğümüz senaryoyu tersine çeviriyor. Earth'ün versiyonu çoğunlukla elektron-ışık gösterisi; Jüpiter'in yarışı ağır iyon yıkım derbisi. Daha da şaşırtıcı: bir ayın jeolojisinin bir gezegenin uzay hava dramasını doğrudan besleyebileceğini, volkanik aktivite ile manyetosferik fiziği arasında doğrudan bir köprü oluşturabildiğini gösteriyor. Bu bulgu sadece Jüpiter'in kural kitabını yeniden yazmakla kalmıyor—manyetik olarak hiperaktif yıldızların etrafında dolaşan uzak dış gezegenlerin etrafındaki auroraları (ve manyetosferleri) çözmek için harika bir şablon sunuyor. Kim bilebilirdi ki Io'nun volkanları gizlice güneş sisteminin en çılgın ışık gösterilerinden birine güç veriyor? Bu muhteşem manzaralar, Jüpiter'in kutup X-ışını auroralarını mor öfkeyle (optik/Hubble görüntüleri üzerine bindirilmiş), parlayan manyetik kaosu ve Io'nun volkanik bulutlarının tüm gösteriyi besleyen materyali patlatmasını yakalıyor. Kaynak kaynakları: ESA (XMM-Newton), NASA (Chandra X-ışını Gözlemevi), Science Advances gibi dergilerdeki ilgili çalışmalar (iyon sörfü mekanizması üzerine 2021 çığır). Evren destansı sürprizler sunmaya devam ediyor!