İlk kez, bilim insanları Dünya'nın hemen yakınında "manyetik dönüşler" gözlemlediler — bu dramatik bir güneş olgusu, şimdi gezegenimizin manyetik ortamında doğrulandı. Bu keskin, S şeklinde manyetik alan çizgilerindeki kıvrımlar bir zamanlar sadece Güneş'e yakın yerlerde meydana geldiği düşünülüyordu. Şimdi, NASA'nın Magnetosferic Multiscale (MMS) görevinden elde edilen veriler kullanılarak, araştırmacılar bunları güneş rüzgarının Dünya'nın koruyucu manyetik kalkanına ilk çarptığı türbülans sınır katmanı olan magnetosheath'te tespit ettiler. Switchbackler manyetik yeniden bağlantı yoluyla oluşur: karşıt manyetik alan çizgileri ayrılır, yeniden bağlanır ve patlayıcı bir şekilde tekrar birleşerek bu yüksek enerjili, zikzak yapıları oluşturur. Bu çığır açan keşif, dönüşlerin sadece Güneş'in koronasına özgü olmadığını — kapımızın önünde oluşabiliyor ve bilim insanlarına uzay havasını yöneten görünmez güçleri inceleyebilecekleri doğal bir laboratuvar sunuyor. Bu keşfin sonuçları temel bilimin çok ötesine uzanıyor; çünkü bu manyetik olaylar uzay havasının başlıca itici güçleridir. Dünya'ya yakın dönüşlerin nasıl oluştuğunu ve davranışlarını anlayarak, araştırmacılar parlak auroralara neden olan jeomanyetik fırtınaları daha iyi tahmin edebilir ve aynı zamanda GPS uydularını, iletişim ağlarını ve enerji şebekelerini tehdit edebilirler. Bu atılım, Dünya'nın Güneş'in amansız enerjisiyle nasıl etkileşime girdiğine dair kritik yeni bir parça sunuyor ve her gün güvendiğimiz gelişmiş teknolojiyi korumamıza yardımcı oluyor. [NASA'nın MMS görevi, Dünya yakınında ilk manyetik geri dönüşü tespit ediyor. NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi]