Babam kömür tozu ve kaygıdan geliyordu. Babam, kuzeydoğu Pennsylvania'da fakir bir madenci kasabasında doğdu. Su ısıtıcısı yok. Mutfakta küvet. Yedi çocuk okuldan önce yıkanırken büyükannem ocakta su ısıtıyordu. Bu normaldi. Hayat buydu. Aile ağacımda yeterince geriye gidersek, orada gündüz işçiler, feodal çiftçiler — toprağa bağlı ve hiçbir şeyi olmayan insanlar. Büyükbabam kömür madenciliği yapardı. Babam vinç kullanıyordu. Servet yok. Sadece çalış. Ve işler yavaşladığında, evi stres doldurdu. Yani şeylerin ne kadar kırılgan olduğunu erken öğrenirsiniz. Giderler ve gelirler. Fazla mesai rahatlama demek. Durgunluk korku demektir. 11 ya da 12 yaşımda gazete dağıtımı aldım. 76'da haftada elli beş dolar kazanıyordum. Çoğunu anneme verdim. Biraz kendime sakladım. İşte buradan gelen avantaj. Böyle büyüdüğünüzde, mücadeleyi romantikleştirmezsiniz — kaçışınızı planlarsınız. Eğitim alırsınız. Beyaz yakalı bir işi hedefliyorsun. Hikayenin başladığı yerde bitmediğine karar veriyorsun. Bu iş isteğe bağlı değil. Bu miras kalmıştır. Bu sohbeti çok sevdim@KevinWSHPod