Mijn vader kwam uit kol stof en angst. Mijn vader werd geboren in een arme mijnstad in het noordoosten van Pennsylvania. Geen boiler. Badkuip in de keuken. Zeven kinderen die zich voor school wassen terwijl mijn grootmoeder water op het fornuis verwarmde. Dat was normaal. Dat was het leven. Als je ver genoeg teruggaat in mijn stamboom, vind je dagloners, feodale boeren — mensen die aan het land gebonden zijn met niets om te sparen. Mijn grootvader mijnbouwde kolen. Mijn vader bediende een kraan. Geen rijkdom. Gewoon hard werken. En wanneer het werk afnam, vulde de stress het huis. Dus je leert vroeg hoe kwetsbaar dingen zijn. Uitgaven versus inkomsten. Overuren betekenen verlichting. Een recessie betekent angst. Op 11 of 12 jaar kreeg ik een krantenroute. In '76 verdiende ik vijfenvijftig dollar per week. Ik gaf het meeste aan mijn moeder. Houdt een beetje voor mezelf. Dat is waar de scherpte vandaan komt. Als je zo opgroeit, romantiseer je de strijd niet — je plant je ontsnapping. Je krijgt een opleiding. Je streeft naar een kantoorbaan. Je besluit dat het verhaal niet eindigt waar het begon. Die drang is niet optioneel. Het is geërfd. Ik hield van dit gesprek met @KevinWSHPod