Sorun şu ki, Mark haklı. Artık kimse umursamıyor. Ve bu, son yıllarda her sektörde kalite düşüşünü mükemmel şekilde açıklıyor. Deneyimlerimiz, tasarımlarımız, ürünlerimiz, yiyeceklerimiz, kesinlikle her şeyimiz. Artık kimse umursamıyor. Bu nasıl oldu? Basitçe söylemek gerekirse: Ortalama insan umursamıyor. Aslında, hiç yapmadılar. Ancak, eskiden tasarımcılar ve şirketler daha çok önemsiyordu. Birçoğu ahlaki aktör olarak hareket etti. İnsanlara "Bakın, umursamadığınızı anlıyorum ama size daha iyi bir yol gösterirsem, umursamaya başlayabilirsiniz" dediler. Bakım eskiden rekabet avantajıydı. Bu yüzden çoğu eski efsanevi tasarımcının güçlü inançları vardı. Ne olursa olsun kaliteye odaklanırlardı çünkü derinden önemsiyorlardı. Çoğu insan/tüketici sadece onlara nasıl ilgilendiğini gösterirseniz umursamaya başlar. Bunu varsayılan olarak yapmıyorlar. Ama zamanla, genel olarak, Tasarımcılar ve Şirketler artık umursamamaya başladı. Ve umursamayan sıradan insanları, umursamayan tasarımcılar/şirketlerle eşleştirirseniz, dikkatsiz deneyimler, dikkatsiz yiyecekler ve umursamayan ürünler elde edersiniz — Ama ironik şu ki, herkes biraz mutlu, çünkü kimse farklı bir dünyanın nasıl görüneceğini bilmiyor. Ve dikkatsizlik kârlı olduğu sürece, şirketler alabilecekleri minimum bakıma odaklanmaya devam edecekler.

Zaten basitleştirmeye çalışmamı sevmiyorum çünkü içinde çok fazla nüans var. Gelecekte benden bir makale yazabilirim. Ama genel olarak biraz daha detaylı bir şekilde burada: 1. Hâlâ CARE nihai rekabet avantajı olduğunu düşünüyorum. 2. Hâlâ tüketicinin bakış açısını değiştirmenin tek yolunun onlara bakımın ne anlama geldiğini göstermek olduğunu düşünüyorum. Sadece konuşamazsınız, onu somutlaştırmalı, tanımlamalı, göstermeli ve sonra biri görecek ve anlayacak. 3. Dikkatsizlik tüketici tarafında kabul edilebilir, ancak mutlaka kutlanmaz veya istenmez. Bence iyileşmeden önce durumun gerçekten kötüleşmesi gereken şeylerden biri (işlenmiş gıdalarımıza ve diyetlerimize bak). Şirketler, sağlıksız şeylerle kurtulabilirlerse sadece sağlıklı üretim yapmazlar. Aynı şey çöp, tamir edilemez ya da çok özensiz üretilen ürünler için de geçerli. Bakım geniş bir terim, burada tartışılmayan başka bir nüans, sadece ortak bir anlayışı varsaydım. 4. Geleceğe dair iyimserim.