19. yüzyılın başlarında, Hollandalı erkekler Avrupa'nın en kısa boylarından biriydi; ortalama sadece 5'4" (163cm) boyuyordu. Yoksulluk, kötü hijyen ve besleyici gıdaya sınırlı erişim büyüme oranlarını düşük tuttu. Birçok aile protein açısından zengin diyetleri karşılayabilmekte zorlanıyordu, çocukluk hastalıkları yaygındı ve bebek ölümleri yüksekti. Boy, bir nüfusun genel sağlığının en güçlü göstergelerinden biri olarak, dönemin zor yaşam koşullarını yansıtıyordu. Her şey 1800'lerin sonları ve 1900'lerin başında değişmeye başladı; Hollanda büyük sosyal ve ekonomik dönüşüm geçirdi. Halk sağlığı reformları hijyenliği iyileştirdi ve hastalıkları azalttı; artan refah, Hollanda diyetinin temel besleri olan süt, et ve peyniri geniş çapta erişilebilir hale getirdi. Ülke ayrıca anne ve çocuk sağlık hizmetlerine büyük yatırımlar yaptı; bu da hayatta kalma oranlarını dramatik şekilde artırdı ve çocukların tam genetik potansiyellerine ulaşmasını sağladı. 20. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, Hollandalılar zaten küresel boy sıralamalarında yükselmeye başlamıştı. 21. yüzyıla gelindiğinde, Hollanda beslenme, sağlık hizmetleri ve yaşam standartları konusunda dünya lideri olmuştu. Uzunluk kendini pekiştirici hale geldi: araştırmalar, Hollanda'da tarihsel olarak daha uzun boylu erkeklerin daha fazla çocuk sahibi olduğunu, boyları nesiller arasında ince bir şekilde artırdığını gösteriyor. Mükemmel sağlık hizmetleri, yüksek süt tüketimi ve güçlü bir sosyal yardım sistemiyle birleşince, Hollandalı erkekler 2025 yılına kadar ortalama 6'0" (183cm) boyuna ulaştı. © Tarihçinin Yuvası #drthehistories