Ta część e-maila Matta Murraya do pracowników WaPo najbardziej mnie przygnębia, jeśli chodzi o przyszłość gazety. To, co tutaj mamy, to firma medialna, której właściciel nie tylko zrewidował strategię, ale także wymagał, aby nowe kierownictwo realizowało Złą Strategię i demonizowało to, co niedawno przyniosło im sukces. Ostatnia złota era WP zbiegła się z określeniem przez gazetę wyraźnego stanowiska przeciwko nadużyciom ze strony Białego Domu. Nawet skrajnie prawicowy konserwatysta może dostrzec, że lata "demokracja umiera w ciemności" przyniosły wzrost subskrypcji, ponieważ liberalni czytelnicy wspierali organizację informacyjną, która z pasją relacjonowała i stawała w obronie niepopularnego prezydenta. Obecne kierownictwo chce nie tylko porzucić tę pozycję, ale także demonizować ideę, że takie stanowisko jest dziennikarsko lub finansowo odpowiednie. To nie ma sensu biznesowego. To jak bizarro pierestrojka; z tą różnicą, że zamiast tego, aby Związek Radziecki odrzucił nieudany komunizm z powodów politycznych, Bezos odrzuca udany model biznesowy z powodów osobistych/politycznych. WaPo popełniło wiele, wiele strategicznych błędów w ciągu ostatnich kilku lat — pozwalając Politico odejść, nie budując modelu Politico Pro, nie rozwijając własnego biznesu Punchbowl, nie tworząc dużego biznesu wydarzeń, pozwalając Ezra odejść, zatrudniając zbyt wielu pracowników w obliczu spadku subskrypcji, nie kopiując ewolucji NYT w kierunku stania się marką stylu życia z grami i gotowaniem itd. — ale to, co najbardziej mnie pesymistycznie nastawia do jego bliskiej przyszłości, to fakt, że Bezos najwyraźniej uczynił obowiązkowym dla obecnego kierownictwa zniesienie wszelkiej pamięci o niedawnych triumfach gazety i wprowadzenie nowej strategii bez udokumentowanej historii sukcesu.