Vanuit een systeemarchitectuurperspectief spreekt de industrie vaak over multichain alsof het een bereikt stadium is, terwijl in de praktijk de meeste blockchains nog steeds functioneren als geïsoleerde soevereine systemen met minimale gedeelde context of gecoördineerde uitvoering. Hoewel activa tussen netwerken kunnen worden overgedragen, ligt het diepere probleem onder de oppervlakte: de uitvoeringslogica breekt bij elke stap. Elke cross-chain interactie herschrijft de vertrouwensassumpties, reset de finaliteitsgaranties en breekt de samenhang, wat een subtiele maar kritieke verlies van coherentie produceert dat traditionele interoperabiliteitsoplossingen niet kunnen aanpakken, niet vanwege doorvoersnelheidsbeperkingen, maar vanwege het ontbreken van coördinatie. Hier divergeert @c8ntinuum conceptueel. In plaats van te optimaliseren voor snellere waardeoverdracht, herformuleert het probleem als een van gedeelde uitvoeringsintentie, waarbij meerdere ketens kunnen deelnemen aan een enkel logisch proces zonder uiteenlopende aannames of gefragmenteerde garanties. Zonder native coördinatie op het uitvoeringsniveau, degenereren "multichain" tot een verzameling aangrenzende systemen, losjes verbonden door bruggen maar fundamenteel alleen opererend. De aanpak van @c8ntinuum beschouwt interoperabiliteit niet als een transportprobleem, maar als een coördinatie-primitief, waarbij ketens niet alleen activa uitwisselen, maar opereren onder afgestemde intentie, consistente logica en verenigde uitkomsten. In deze framing gaat echte multichain niet over het naast elkaar plaatsen van veel netwerken, maar over het mogelijk maken dat ze functioneren als delen van één coherent systeem, iets dat alleen haalbaar is wanneer coördinatie in het protocol zelf is ontworpen.