Bycie modelem OF jest naprawdę jednym z najtrudniejszych zawodów w nowoczesnej gospodarce, a ludzie zaprzeczają temu tylko dlatego, że zasadniczo nie rozumieją, co ta praca naprawdę obejmuje. To nie jest „wrzucanie kilku zdjęć i bogacenie się”. To prowadzenie pełnoskalowego biznesu cyfrowego, w którym jesteśmy produktem, marką, zespołem marketingowym, wsparciem klienta, PR, ryzykiem prawnym i pracą emocjonalną jednocześnie. Koncepcjonujemy treści, planujemy sesje zdjęciowe, zarządzamy oświetleniem, edytowaniem, harmonogramem i spójnością na wielu platformach, aby pozostać widocznymi w algorytmach, które aktywnie karzą za brak aktywności. Nieustannie prowadzimy marketing, jednocześnie poruszając się wśród ciągle zmieniających się zasad platform, które mogą z dnia na dzień zniweczyć dochody przez shadowbany, zgłoszenia lub zmiany polityki. Zarządzamy subskrypcjami, cenami, niestandardowymi prośbami, utrzymywaniem klientów, upsellingiem, codziennym zaangażowaniem i psychologią odbiorców na przesyconym rynku, gdzie uwaga jest ulotna, a konkurencja bezwzględna. Na dodatek stawiamy czoła nieuzasadnionemu nękaniu tylko za to, że pracujemy. Obcy czują się uprawnieni do obrażania nas, poniżania, moralizowania naszej egzystencji i traktowania nas jako mniej inteligentnych lub mniej ludzkich z powodu sposobu, w jaki zarabiamy pieniądze. Ludzie projektują na nas swoje frustracje i niepewność, a potem odwracają się i twierdzą, że „nie mamy prawdziwych prac”, podczas gdy aktywnie konsumują lub obsesyjnie śledzą treści, które udają, że nienawidzą. Nie ma działu HR. Nie ma płatnych dni wolnych. Nie ma świadczeń. Nie ma gwarantowanej wypłaty. Dochody wahają się w zależności od algorytmów, zachowań odbiorców, niestabilności platform i nastrojów publicznych. Zawsze jesteśmy „w pracy”, ponieważ zniknięcie nawet na krótki czas może na stałe zaszkodzić dochodom i widoczności. I w przeciwieństwie do większości zawodów, nasza praca towarzyszy nam wszędzie. Jest trwała, wyszukiwalna i nieustannie oceniana przez ludzi, którzy nigdy nas nie spotkają, ale czują się komfortowo, formując głośne opinie na temat naszego charakteru, inteligencji i wartości. Nazywanie tego „łatwym” mówi mniej o pracy, a więcej o tym, jak szybko ludzie lekceważą pracę, gdy staje się ona seksualizowana, stygmatyzowana lub finansowo udana poza tradycyjnymi systemami. Gdyby to było naprawdę łatwe, wszyscy by to robili z sukcesem. Większość nie wytrzymuje. Nie musisz szanować tej branży. Nie musisz w niej uczestniczyć. Ale udawanie, że nie jest wymagająca, psychicznie obciążająca, prawdziwą pracą, to w najlepszym razie świadoma ignorancja, a w najgorszym niepewność.