<Het verkopen en kopen van een huis is de persoonlijke vrijheid, maar of het winst of verlies oplevert, bepaalt de overheid.> Ik wil een opmerking maken over de discussie rond woningen, vooral meergezinswoningen. Er is geen noodzaak om politici te dwingen om te verkopen of niet te kopen vanwege het bezit van meerdere woningen of niet-woningen. Er is ook geen behoefte om te spreken over morele verplichtingen zoals 'als hoge ambtenaar moet je eerst verkopen'. In een kapitalistische samenleving kopen mensen huizen omdat het winstgevend is; als het niet winstgevend was, zou niemand bidden of offers brengen om huizen te verzamelen. Mensen verzamelen huizen omdat het winstgevend is, zelfs als ze die huizen niet willen kopen. Het probleem ligt niet bij degenen die huizen verzamelen of niet verkopen, maar bij de overheid die belastingen, financiën en regelgeving heeft gecreëerd die het kopen van huizen winstgevend maakt. Uiteindelijk is het probleem niet de speculant, maar de politici en de overheid die het systeem hebben gecreëerd dat speculatie mogelijk maakt. (Natuurlijk, als er politici zijn die zulke systemen creëren om speculatieve winsten te behalen en die gebruiken om te speculeren, dan zijn ze echt slechte mensen.) Als de nationale instellingen zoals belastingen, financiën en regelgeving zo waren ontworpen dat vastgoedspeculatie onmogelijk was, dan zou het bezitten van veel huizen of het bezitten van huizen die men niet wil kopen, en het wonen in extreem dure woningen, geen economische voordelen opleveren, maar eerder een last zijn die overeenkomt met de bijwerkingen. Dan zou vastgoedspeculatie niet plaatsvinden. Deze overheid die de verkoop van meergezinswoningen of investeringswoningen aanmoedigt, vraagt niet om morele verplichtingen. Het is om degenen die tot nu toe hebben geprofiteerd van de mislukkingen en nalatigheid van de overheid de kans te geven om de gevolgen te vermijden zonder onrechtvaardige schade toe te brengen. Dit is ook de weg om de sociale kosten te verlagen. In tegenstelling tot het verleden, zullen we in de toekomst belastingen, financiën en regelgeving grondig ontwerpen zodat keuzes zoals in het verleden verliesgevend worden. En omdat we dit onwrikbaar zullen uitvoeren, ongeacht welke onrechtvaardige weerstand en laster er ook is, willen we nieuwe redelijke keuzemogelijkheden bieden. Singapore is een klein land met een per capita inkomen van bijna 100.000 dollar, maar de burgers lijden niet onder vastgoedspeculatie en de nationale ontwikkeling wordt niet belemmerd. Het toont aan dat speculatie kan worden beperkt als de overheid dat wil. Ik benadruk nogmaals, het kopen en verkopen van huizen is de persoonlijke vrijheid, maar of het winstgevend of verliesgevend is, bepaalt de overheid. Vastgoedspeculatie berooft jongeren van hun hoop en vernietigt het land. Ik geloof dat de soevereine burgers mij de plicht en de bevoegdheid hebben gegeven om deze destructieve speculatie te corrigeren. Als trouwe dienaar van de soevereine burgers zal ik, in overeenstemming met de wensen van het volk, deze destructieve speculatie zeker aanpakken. Als je niet wilt verkopen, laat het dan gewoon zo.