De realiteit is dat moderne economische modellen zo rijk zijn dat je bijna elk beleid ermee kunt rechtvaardigen: - Tarieven versus vrije handel - Brede schalen van progressieve inkomstenbelasting - Prijscontroles - Vrije financiële markten versus geen financiële markten - Autonomie van het monetair beleid versus niet

Het komt uiteindelijk neer op "het is een empirische vraag (over bepaalde parameters)", en de realiteit is dat we zulke slechte schattingen van parameters hebben dat de empirische gegevens ons ook niet robuust iets vertellen.

De overtuigingen van economen over beleid zijn niet, in grote mate, het resultaat van robuuste theoretische voorspellingen van formele modellen ondersteund door empirisch bewijs. Het zijn een soort... onderbuikgevoelens, op zijn best.

Intuïties kunnen nuttig zijn, maar het is een beetje ongemakkelijk om te doen alsof intuïties het gewicht hebben van "theorema" in wiskundige zin. De realiteit is dat de formele modelbenadering van de sociale wetenschappen gewoon niet veel vastlegt.

Bijna alles wat niet volledig logisch incoherent is, kan worden afgeleid als het resultaat van een formeel wiskundig model onder een aantal niet belachelijke aannames.