Iedereen wil nieuwe instellingen, maar niemand weet hoe ze die moet maken. Geweldig essay van @tobyshorin. Enkele korte gedachten: TL;DR: Je kunt instellingen niet direct bouwen; je moet eerst "sociale vormen" prototypen. Sociale vormen → culturen → instellingen. Voor mij is dit een nieuwe lens om te begrijpen wat er gebeurt bij popupsteden en nieuwe gemeenschapsprojecten. Belangrijke punten uit het essay hieronder. Verschil tussen sociale vormen en instellingen Sociale vormen zijn dingen zoals dinerfeestjes, boekenclubs, ontwerpcritica, retraites. Het zijn vrijwillige sjablonen voor interactie, de "spellen" die een cultuur weet te spelen. Instellingen zijn dingen zoals huwelijk, universiteiten, banken. Het zijn sociale vormen die zijn gekristalliseerd in wet en macht; dragende infrastructuur voor de samenleving. Je kunt niet zomaar "nieuwe" instellingen "bouwen" omdat ze per definitie verankerd zijn. Maar je kunt sociale vormen prototypen die uiteindelijk nieuwe instellingen kunnen worden, of voortbrengen. Voorbeeld: Verlichting salons Verlichting salons in 18e-eeuws Frankrijk waren een sociale vorm: mensen kwamen samen in woonkamers om nieuwe ideeën te bespreken. Het was een sjabloon voor interactie die zich verspreidde; het waren geen instellingen. Maar uit die salons ontstonden netwerken, culturen, nieuwe manieren van denken. En die culturen herschreven uiteindelijk regeringen, universiteiten en de moderne democratie zelf. De salons werden geen instellingen. Ze creëerden de culturele voorwaarden voor nieuwe instellingen om downstream te ontstaan. Ik denk dat dat de belangrijkste inzicht hier is. Waarom nieuwigheid belangrijk is (dit is het deel dat ik het meest interessant vind) Wanneer mensen een nieuwe sociale vorm binnengaan, hebben ze geen script. Iedereen weet hoe te handelen op een bruiloft, tijdens een werkvergadering, of bij een koffieafspraak. Dit zijn opgeloste spellen; je komt binnen en weet al hoe je je moet gedragen. ...