In de meeste blockchains begint en eindigt identiteit met een walletadres. Als je de private key beheert, ben jij de entiteit. Dat model werkt voor mensen, maar het faalt voor autonome agenten.

Een walletadres beantwoordt slechts één vraag: Wie kan deze transactie ondertekenen? Het zegt niets over: • Wat de agent mag doen • Waarom het handelt • Welke beperkingen van toepassing zijn • Of die acties geaudit kunnen worden

AI-agenten zijn niet alleen accounts die fondsen verplaatsen. Ze zijn actoren die: • Redeneren • Taken uitvoeren • Interageren met andere agenten • On-chain en off-chain effecten triggeren Ze reduceren tot wallet-adressen haalt alle betekenisvolle context weg.

De identiteit van de agent is fundamenteel anders. Het vertegenwoordigt: • Een persistente, verifieerbare entiteit • Expliciete machtigingen en reikwijdtes • Af te dwingen beperkingen • Een geschiedenis van bewijsbare acties Identiteit definieert autoriteit, niet alleen het bezit van sleutels.

Zonder agentidentiteit vertrouwen systemen op fragiele aannames: • Wallet = agent • Sleutelhouder = intentie • Handtekening = legitimiteit Deze shortcuts maken autonome systemen moeilijker te beveiligen, uit te leggen en op te schalen.

Met agent-native identiteit wordt autonomie samenstelbaar. Agenten kunnen: • Handelen binnen gedefinieerde grenzen • Bewijzen wat ze deden en waarom • Veilig interageren met andere agenten • Geaudit worden zonder menselijke interpretatie Dat is het verschil tussen automatisering en infrastructuur.

Portemonnees verplaatsen waarde, terwijl een agentidentiteit gedrag beheert. De volgende generatie autonome systemen zal beide vereisen, samen ontworpen, niet achteraf aangepast. Dat is de richting waar Kite naartoe bouwt 🪁