Dr. Erica Komisar az önce birçok ebeveynin fısıldadığı ama az kişinin yüksek sesle söylediği şeyi söyledi: Modern okullar erkekler için değil, kızlar için inşa edilmiştir—ve biz ağır bir bedel ödüyoruz. Küçük erkek çocuklar (3–6 yaş arası) testosteronla dalgalanır. Koşmaları, zıplamaları, oynamaları, enerji yakmaları gerekiyor. Bunun yerine, onları bir çembere oturturuyor, duygusal düzenleme talep ediyor ve normal erkek davranışlarını DEHB veya "davranışsal sorunlar" olarak etiketliyoruz. Sonuç? Marjinalleşmiş, stresli, erken teşhis konmuş ve okulda bu şekilde takip edilmiş. Dünyayı yönetseydi onun çözümü: İlk yıllarda ayrı erkekler ve kızlar. Erkekler birden fazla teneffüs dönemi, kısa odaklanmış patlamalar ve hareket edebilecek alan alıyor. Kızlar STEM/matematik risklerini alırken kendilerini güvende hissettikleri daha sakin bir ortam kazanıyorlar. İkisi de karşı cinsin öğrenme tarzına zorlanmadığında başarılı olur. Tek cinsiyetli erken eğitim: Erkekler sanat/müziği takma yapmadan denerler. Kızlar bilimi özgüvensiz denerler. Kanıtlar zaten işe yaradığını gösteriyor. Veliler/öğretmenler: Bugün sınıflarda erkeklerin daha çok zorlandığını mı görüyorsunuz—yoksa bu abartılı mı? Şu anda erkekler için eğitimde yapacağınız bir değişiklik nedir?