Dr. Erica Komisar heeft net gezegd wat veel ouders fluisteren, maar weinigen hardop zeggen: Moderne scholen zijn gebouwd voor meisjes, niet voor jongens—en we betalen daar een hoge prijs voor. Kleine jongens (leeftijd 3–6) stromen over van testosteron. Ze moeten rennen, springen, spelen, energie verbranden. In plaats daarvan zetten we ze in een kring, eisen we emotionele regulatie en labelen we normaal jongensgedrag als ADHD of "gedragsproblemen." Resultaat? Gemarginaliseerd, gestrest, vroeg gediagnosticeerd en zo door de school gevolgd. Haar oplossing als ze de wereld zou leiden: Scheiding van jongens en meisjes in de vroege jaren. Jongens krijgen meerdere pauzes, korte gefocuste momenten en ruimte om te bewegen. Meisjes krijgen een rustigere omgeving waar ze zich veilig voelen om STEM/wiskunde risico's te nemen. Beiden gedijen wanneer ze niet gedwongen worden in de leerstijl van het andere geslacht. Eén-gender vroeg onderwijs: Jongens proberen kunst/muziek zonder gepest te worden. Meisjes proberen wetenschap zonder zelfbewustzijn. Bewijs toont al aan dat het werkt. Ouders/leraren: Zie je jongens meer worstelen in de klas van vandaag—of is dit overdreven? Wat is één verandering die je nu zou maken in het onderwijs voor jongens?