Argümanı daha açık terimlerle yeniden ifade etmek gerekirse. Otomasyon altında işgücün nihai sonu durumu, Darwin Among the Machines'ten ≈160 yıldır akıllı adamlar (yani yüzeysel libshitler değil) tarafından anlaşılmıştır. Tam otomasyonun zaman çizelgesi belirsizdi. Teknokratlar ve bazı Marksistler bunu 20. yüzyılda bekliyordu. AlexNet'in kanıtladığı gibi, bağlantıcılık donanım piyangosunu kazandığından beri, yapay zekadaki son 14 yıl, 2035-2045 yılları arasında işçi sonrası ekonomiyi öngören modelleri eşleştiriyor. Vinge, Legg, Kurzweil, Moravec ve diğerleri detaylar konusunda net değildi ama mesela 1999'da mevcut anlığı onlara gösterseydiniz, "vay canına, evet, bu son oyun, neredeyse tüm ZOR bulmaca parçaları yerleştirilmiş" derlerdi. Mevcut teknoloji yığını neredeyse kesinlikle son değil. Bu önemli değil. Bir sonraki sisteme hızlı geçiş için gereken her şeyi – veri, yazılım, donanım – inşa etmek açıkça yeterli olacak ve son insan yapımı yığının, bu 14 yılda yaptığımızdan çok daha karmaşık olması son derece şüpheli görünüyor. İşçi sonrası ekonomi = tüketici sonrası piyasa = neredeyse herkes için kalıcı alt sınıf ve varsayılan olarak devlet-oligarşik güç merkezileşmesi. Bir not olarak: «Yapay Zeka Devralması» alternatif bir senaryo olarak nihilistler için başa çıkmak, otistik quokkalar için ise yanlış bir yol olabilir. Uyum için optimize etmek, yeni bilişsel çalışmalar için optimize etmekten daha kolay ve nihayetinde daha teşvik edilecektir. Kesinlikle maymun gibi bir yönetici sınıf olacak, ancak bu sınıf *başka bir şeye* dönüşmeyi seçebilir. Ama bu bizim işimiz değil, anon. Hiç işimiz olmayacak. Ciddi iş, teknokapitalin derinleşip yavaşça Dünya'nın ötesine genişlemesiyle ilgili olacak. Bu toplulukta "kalıcı alt sınıftan kaçmak" için çılgın çabalar zengin olmakla değil, serveti bir miktar eşitliğe dönüştürmekle ilgilidir; bu da en iyi ihtimalle en azından temettü üzerinde duracak kadar büyük – yeterince büyük ve ince, disiplinli bir kan soyunu sonsuza dek sürdürebilecek kadar büyük. Mevcut veri merkezi birikintisi etkileri ve PC donanım fiyatları, nereye gideceğini gösteriyor. Tüketiciler, endüstriyel üretim için değerli olan her şeyden, en üstten (mikroçipler) ve en alttan (bakır ve elektrik gibi ham girdiler) fiyatlandırılıyor. İki şok dalgası ortaya doğru ilerleyecek. Bu bir "süper döngü" değil, seküler bir eğilimdir. Amerikan kaynak çılgınlığı ve diplomasiye kayıtsızlığı, bu anlayışa devlet düzeyinde bir tepki olarak yorumlanabilir. Elbette başka faktörler de var; daha uzun zaman çizelgeleri için korumalar, kurumsal atalet ve aktörler arasındaki anlaşmazlık yeni paradigmaya gerçekten umutsuz odaklanmayı engelliyor. Ama ABD'de güç kollarına yakın akıllı insanlar bu terimlerle düşünüyor. Sadece siyasi içgüdüden bahsetmişken, ABD elitlerinin kalitesinin çok yüksek olduğunu düşünüyorum ve onlar eğrisinin önünde, bu yüzden bu konuda tutarlı pozisyonlara sahip farklı Amerikan klikleri bile var. Çinli elit dahil diğer küresel elitler ise bu alanda daha yavaş davranıyor. Ama bu durum, alt sınıf kadar kalıcı değil. Hem aşırı zeki hem de ajans olmayan insanlar için – ben de dahil – umutsuzca romantik ve safça görünmeyen bir çözümüm yok.