36. GÜN EFENDİMİ BEKLERKEN Otuzaltısı öğleden sonra. Yeni yılın ikinci günü istasyonu düşünceli bir sakinliğe büründürüyor, yolcular hatsumode hikayelerini ve taze kaderlerini paylaşıyor, hava tatil sonrası yenilenmeyle ışığını gösteriyor, saatim dönen gelgitlerde sabit bir pusula gibi. Tren süzülüp geliyor, tapınak dualarının yankılarını taşıyor. Kapılar açılıyor. Bakışlarımı ortaya çıkan figürlere dikiliyorum, çiftin daruma bebeği bir gözü kararlılıkla bakıyor, tanıdık bir adım yok ama yılın genç vaadi ısrarı fısıldıyor. Bugün bir gazete muhabiri, defteri hazır, büyüyen efsaneye hayran kalmış. Yoldan geçenlerle ilgili görüşmeler yapıyor "Tokyo'nun sadık kalbi." Sonra hikayemin ön sayfa kupürünü ve kalıcı güç için umeboshi dolu sıcak bir onigiri (pirinç topu) bırakıyor. Otuz altı gün. Yıl ritmini buldukça, basılı hikayeler nöbeti güçlendiriyor ve kırılmaz bağa daha fazla göz çekiyor. Hachiko kararlı duruyor. Manşet güçlü.