“…ze hebben niets anders dan uitstel en excuses bedacht in plaats van het rekeningboek, dat, zoals we vermoeden, met spek was besmeurd en aan de honden was gevoerd.” Deze klacht uit 1622 van aandeelhouders van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) zou net zo goed een tweet kunnen zijn over een DeFi-project in 2026. De afgelopen week heeft in mijn gedachten de belangrijkheid versterkt van het voortdurend streven naar betere kwaliteitsaccounting binnen DeFi-projecten. Dit komt deels omdat het MOEILIJK is. Zelfs degenen die het belang van transparante en consistente accounting begrijpen, kunnen moeite hebben om dit te realiseren. Als we teruggaan naar de VOC, was Nederland in de 17e eeuw aan de voorhoede van accountinggeletterdheid. De eerste prins (zij het een republikeinse uit het Huis van Oranje) die dubbel boekhouden leerde, was Nederlands. Het was ook de eerste staat die zijn financiële gegevens op dezelfde manier organiseerde als handelaren. En zelfs toen hield de VOC - die machtigste van de premoderne kapitalistische ondernemingen en de eerste vennootschap met beperkte aansprakelijkheid - geen goed centraal grootboek bij. Zeventig jaar na de oprichting had het nog steeds moeite met basiszaken zoals het verantwoorden van verplichtingen en niet alleen activa. In DeFi-termen had de VOC alleen de schatkistactiva gevolgd, zonder schulden, onbetaalde lonen en complexe concepten zoals voorwaardelijke verplichtingen in kaart te brengen. Opgericht in 1602, zou de VOC perfect passen in het DAO-landschap van vandaag. Het werd geleid door 17 prominente aandeelhouders, met aanvullende controle door de 50 grootste aandeelhouders. Niet zo verschillend van een typische DAO. En net als bij een typische DAO, werden beloftes van dividenden aan aandeelhouders voortdurend uitgesteld, corruptie en zelfverrijking waren een constant probleem, en de oplossing - regelmatige audits en openbare boeken beschikbaar voor inspectie - werd altijd uitgesteld vanwege vage gefluister over geheimhouding die essentieel zou zijn voor het bedrijf. Het management beloofde hogere dividenden (die nooit arriveerden) in ruil voor geen nieuwsgierigheid naar de rekeningboeken om te zien wie zichzelf indigo of kaneel had verkocht tegen ondermarktprijzen of met zichzelf had gecontracteerd om diensten te leveren tegen bovenmarktprijzen. Gebrek aan accounting - of nog erger, verkeerde accounting - is een van de laatste grote obstakels om DeFi-projecten investeerbaar te maken. Iemand reageerde op mijn klaagzang over verkeerde accounting in een recent rapport met het volgende: "Er is nog geen goed of fout in de methodologie - alleen mening." Ik vond dit tegelijkertijd treurig en frustrerend. Het is 404 jaar geleden dat de aandeelhouders van de Verenigde Oost-Indische Compagnie het management beschuldigden van het vernietigen van de rekeningboeken om ze te verbergen. Vier eeuwen later is DeFi nog niet eens zo ver gevorderd dat de standaarden hoog genoeg zijn dat de grootboeken vernietigd moeten worden - je kunt gewoon cijfers verzinnen en het wordt geaccepteerd. Ondanks dat ik een criticus ben van veel aspecten van Spark, zal ik eindigen met hen als voorbeeld te nemen van hoe je basis financiële rapporten samenstelt die nauwkeurige cijfers overbrengen, uitleggen hoe ze in het algemeen zijn verkregen, en commentaar geven op wat hen heeft beïnvloed. Ze moeten blijven evolueren, maar ze voldoen aan de basisbehoeften voor transparantie en dienen als een goed startpunt voor andere projecten. Ik laat links naar hun laatste twee kwartaalrapporten in de volgende tweet voor referentie.