Heeft iemand aan de linkerkant op een serieuze manier de spanning tussen liberale normen en multiculturalisme aangepakt? Als je verschillende culturen hebt die 'even geldig' zijn, dan is het simpelweg niet logisch om mensen gelijk te behandelen voor vergelijkbaar gedrag. Je komt er uiteindelijk op uit dat je (formeel of informeel) verschillende wetten nodig hebt voor verschillende groepen mensen op basis van culturele specificaties en verwachtingen, en je kunt geen gelijkheid voor de wet hebben. Evenzo is het afkeuren van de normen of het gedrag van een andere culturele groep door één culturele groep antithetisch aan multiculturalisme, en dus zullen de rechten op vrije meningsuiting ingeperkt moeten worden om de zaken glad te strijken en de belangrijkste ideologische beginselen van multiculturalisme in stand te houden. Dit alles lijkt axiomaat en onverenigbaar. Heeft iemand aan de linkerkant verwoord hoe zij deze zorgen afwegen wanneer ze in spanning staan? Of is de primaire reactie gewoon ontduiking en ontwijking geweest?