Halkım katlediliyor. Bu, İran ve İranlılar için en kötü kabusumda bile hayal edebileceğim her şeyin ötesinde. Rejimin zulmü kasıtlı ve sadisttir. Dayanılmaz kanıtlar görüyoruz ve anlaşılmaz tanık ifadeleri duyuyoruz. Sadece bir hafta önce, umut dolu sahneler vardı - sokaklarda coşku anları, polislerin el sallamaları, hatta protestocuları tezahürat etmesiyle yaşandı. Ve şimdi buradayız. Daha ne diyeceğimi bilmiyorum, sadece şunu bilmiyorum: daha parlak günler gelsin. İran halkının yanında durmaya devam edelim. Ve diasporadaki bizler için, birbirimizi sıkıca tutalım, birbirimizi destekleyelim ve gözümüzü kaçırmayalım. Son olarak: İran'dan bahsetmeyi bırakma.