Yüksek sevgi ve yüksek yapı. Yüksek yapıya sahip ama düşük sevgi dolu bir evde büyüdüm. Babamın kuralları kesindi, çatışma tehdidiyle uygulanıyordu ama altında sıcaklık yoktu. Takım kurmaya başladığımda içgüdüsel olarak diğer yöne yöneldim: yüksek sevgi, düşük yapı. Herkesin desteklendiğini hissetmesini istedim. Babam olmak istemediğim için sert beklentiler koymaktan kaçındım. Çalışmadı. İnsanlar nerede durduklarını bilmiyordu. Standartlar belirsizdi. Ekip sürüklendi. Sonunda öğrendiğim şey, en iyisinin ya biri ya da diğerinin olmaması — ikisi de olduğu. İnsanlara yönelik samimi ilgi, net beklentiler ve gerçek hesap verebilirlikle birleşir. Çoğu insan başarılı olmak için yapıya ihtiyaç duyar. Ne beklendiğini, nasıl olduklarını ve sınırların nerede olduğunu bilmek istiyorlar. Bu kötü değil. Bu saygılı. Yüksek yapı olmadan yüksek sevgi aslında ihmal biçimidir.

İlk yönetici koçum @yarbroughcam'ye bunu bana öğrettiği için teşekkürler