büyükannem eğitimciydi, 50'lerde Havana'da özel bir okul açtı ve müdür olarak çalıştı Gece yetişkinler için bazı İngilizce dersleri de verdi bu yüzden Castro'nun adamları okulu 1959'dan sonra ele geçirdi Hiçbir şeyden inşa ettiğiniz hayaliniz, onu kısa sürede yakan aptallara verilmek başka bir şey Ama büyükannemin bahsettiği tüm olayın en aşağılayıcı yönü bundan daha spesifikti Her şey bittikten sonra kapısına erkeklerin gelmesi, okul için aldığı masa sayısını, kara tahtaları vs. içeren bir envanter kağıdını tutuyordu ve bulamadıkları birkaç masa hakkında sorular sorulmak. kelimenin tam anlamıyla o. Okulda neden 48 masa var ve envanterdeki 50 masa değil. Tabii ki cevap kırılıp dışarı atıldıklarıydı. Envanter sayfası eskiydi. Ama ona inanmadı, silah zoruyla korkuttu. küçük bir hanımefendi, muhtemelen 100 pound ağırlığında bir okul müdürü. Nerede lanet masalar? Bunu sonsuza kadar hatırladı. Neredeyse 70 yıl geçti ve durum daha absürt, ahlaki ve ekonomik olarak daha iflas etmiş durumda Küba'da buzdolabınız bozulursa, hükümet size yeni bir buzdolabı gönderene kadar (yedisinde hiç) beklersiniz ve bunu devlet maaşından kesirsiniz. Devlet maaşınız ayda ~16 USD. Daha fazla kazanmak için bir Avrupa ya da Kanadalı turiste rastgele bir çöp satın almaya çalışarak — onları yeterince takip eder ve ikna ederseniz, size 20 dolar verirler, bu da doktorunuzun bir ayda kazandığından fazladır. Ki bu bir şey, çünkü aslında hiç mağaza yok, sadece kartta 5-6 şey listelenen erzak tezgahları var ve bilet karşılığında size takas edecekler. Pirinç, şeker, tuz, sigara. Sigara içmiyorsan, sigara payını başka bir şeyle takas edersin. tuvalet kağıdı. ...