moja babcia była nauczycielką, założyła prywatną szkołę w Hawanie w latach 50-tych i pracowała jako dyrektorka także uczyła wieczorami angielskiego dla dorosłych więc oczywiście ludzie Castro przejęli szkołę po 1959 roku co jest jedną rzeczą, gdy twoje marzenie, które zbudowałeś od zera, zostaje ci odebrane i oddane kompletnym idiotom, którzy szybko je spalą ale najbardziej upokarzającym aspektem całej tej sytuacji, o którym moja babcia mówiła, było coś bardziej konkretnego to było to, że mężczyźni przychodzili do jej drzwi, po wszystkim, trzymając arkusz inwentaryzacyjny, który znaleźli, na którym było napisane, ile biurek kupiła do szkoły, tablic, itd. i pytali o kilka biurek, których nie mogli znaleźć. dosłownie to. dlaczego w szkole jest 48 biurek, a nie 50 na arkuszu inwentaryzacyjnym. oczywiście odpowiedź brzmiała, że się zepsuły i je wyrzucili. arkusz inwentaryzacyjny był stary. ale nie uwierzyli jej, zastraszali ją na muszkę. mała pani, dyrektorka szkoły, która prawdopodobnie ważyła 100 funtów. gdzie są kurwa biurka. zapamiętała to na zawsze. minęło prawie 70 lat, a sytuacja jest, jeśli cokolwiek, tylko bardziej absurdalna, bardziej moralnie i ekonomicznie zbankrutowana na Kubie, jeśli twoja lodówka się zepsuje, czekasz, aż rząd wyśle ci nową (na siódme nigdy) i odlicza to od twojej pensji rządowej. twoja pensja rządowa wynosi ~16 USD miesięcznie. możesz zarobić więcej, nękając jakiegoś turystę z Europy lub Kanady, aby kupił od ciebie jakieś przypadkowe śmieci -- jeśli wystarczająco długo za nimi chodzisz i jesteś wystarczająco przekonywujący, dadzą ci 20 dolarów, co jest więcej niż zarabia twój lekarz w miesiąc. co jest w sumie obojętne, ponieważ tak naprawdę nie ma sklepów, tylko punkty wymiany z 5-6 rzeczami wypisanymi na tablicy, które wymienią na kupony. ryż, cukier, sól, papierosy. jeśli nie palisz, wymieniasz swoje racje papierosowe na coś innego. papier toaletowy. ...