Ostatnim razem napisałem artykuł o Cashie, teraz spróbuję opisać, „jak to naprawdę wyglądało” Przez Cashie brałem udział w retweetach, uczestniczyłem w społeczności, robiłem proste zadania, ale te działania nie kończą się tylko na udziale w wydarzeniach, lecz prowadzą do zapisania mojej aktywności w łańcuchu. Ciekawe było to, że ani razu nie musiałem podawać adresu portfela. Zazwyczaj otwieram formularz Google, wpisuję adres portfela, czekam na rozliczenie, a jeśli coś jest pominięte, muszę ponownie pytać, ale tutaj ten proces w ogóle nie istnieje. Aktywność konta X jest połączona z ID CARV, a to, kto co zrobił, jest już uporządkowane, więc nie ma potrzeby osobnego udowadniania, że „brałem udział”. Nagrody są po prostu automatycznie przydzielane. To, co mi się podoba, to to, że uczestnicy muszą tylko brać udział, a operatorzy nie muszą robić ręcznych rozliczeń, co strukturalnie zmniejsza problemy z pominięciami, duplikatami i manipulacjami. Osobiście czuję, że Cashie to nie tylko narzędzie do wydarzeń, ale raczej zmienia sposób, w jaki „nagradza się sam udział” w łańcuchu. Jeśli w przyszłości projekty w łańcuchu będą musiały nadal wymagać udziału użytkowników, to czy będą nadal korzystać z formularzy Google + Excela + ręcznych rozliczeń, czy przejdą w naturalny sposób do takiej struktury, uważam, że to dość istotna różnica....