Het is geen kwestie van opscheppen. Het is een kwestie van historische context. Mijn leeftijdsgenoten en ik, geboren in de jaren '90, groeiden op in een tijdperk waarin, als je iets wilde leren, je er echt voor moest werken: pen, notitieboek, fouten, pogingen, tijd. Er waren geen tutorials van 30 seconden. Niets werd uitgelegd, samengevat of vereenvoudigd. Dit dwong je om redeneervaardigheden, geduld, geheugen en kritisch denken te ontwikkelen. Je kon niet kopiëren: je moest begrijpen. Tegenwoordig is veel informatie onmiddellijk, snel, voorverpakt. Het probleem is niet dat alles beschikbaar is... het is dat we vaak het vermogen missen om het toe te passen, om frustratie te weerstaan, om een proces op te bouwen. Het verschil zit niet in IQ. Het zit in mentale training. Degenen die het 'op de harde manier' hebben geleerd, hebben een structuur ontwikkeld. Degenen die alles kant-en-klaar hebben, lopen het risico de fundamenten over te slaan. En zonder fundamenten, wanneer er moeilijkheden optreden, stort je in. Het echte voordeel is niet dat je slimmer bent. Het is dat je hebt geleerd te denken.