Veel mensen beschouwen politiek als een pendulum. Wanneer je wijst op ongekende gebeurtenissen, zullen ze reageren: maak je geen zorgen, het pendulum zal zwaaien, en alles zal weer terugkomen naar een stabiele evenwichtstoestand. Het heeft altijd gewerkt, en op de een of andere manier zal het dat altijd blijven doen. En dat is waar voor veel plaatsen, het grootste deel van de tijd. Maar soms is een politieke situatie geen pendulum. Soms is het het beste te modelleren als Galloping Gertie, de voormalige Tacoma Narrows Bridge. Zie je, die brug begon te zwaaien van links naar rechts, en toen verder naar links, en zelfs verder naar rechts, totdat hij in stukken brak en volledig uit elkaar viel. Dat is wat er gebeurde met China, Duitsland en Korea in de 20e eeuw. Ze verbraken in linker- en rechterstukken: Noord-Korea en Zuid-Korea, Oost-Duitsland en West-Duitsland, PRC en ROC. En dat was slechts een twee-staten evenwicht. Maar Joegoslavië brak in zeven naties. De Sovjets splitsten in 15 landen. Franse dekolonisatie leidde tot meer dan twee dozijn staten, en de ondergang van het Britse Rijk creëerde 50+ soevereinen. Nu, in zekere zin, waren dat uiteindelijk stabiele politieke evenwichten. Net zoals de stukken van de Tacoma Narrow Bridge stopten met zwaaien. Maar ze stopten nadat ze uit elkaar braken, niet nadat ze samenkwamen.