je moet in de winter europe-maxxing zijn, weg van de zweterige menigten, alleen jij met je vermouth en een paar duiven op het plein. je weet dat je later tijd zult hebben om die Romeinse ruïnes te zien. ze zijn al tweeduizend jaar inactief, ze kunnen nog een middag wachten. de ober glimlacht niet, wat betekent dat hij je respecteert. niets is geoptimaliseerd. de echte luxe is dingen te laten gebeuren wanneer ze gebeuren. de tijd beweegt lateraal. je bent nergens te laat voor. de sinaasappels in de bomen zien er rijp uit, maar ze zijn te hoog om te pakken zonder enige inspanning. een paar straatjes met cobblestones verderop, zingt een bel. je zult waarschijnlijk weer een kaasplankje hebben. niet omdat je honger hebt, maar omdat de dag nog steeds zich ontvouwt en er geen reden is om het te onderbreken.