Geri alımlar mı? Temettüler mi? Tamamen başka bir şey mi? Son aylarda, eski SEC altında token (ve token modelleri) başlatan ekipler, iş başarılarını token başarılarıyla nasıl uyumlu hale getireceklerini anlamaya çalışırken, optimal değer biriktirme ve iade mekanizmaları hakkında çokça tartışma gördük. Sonuçlar şunlardı.... şimdilik en hafif tabirle hayal kırıklığı yaratmıyordu. Çoğu takım, gelirlerinin bir kısmıyla geri alım başlattı ve bu kadar. Bu modelin birkaç sorunu var.... 1) Zorunlu/garantili geri alımlar sadece daha fazla satıcı yarattığınız anlamına geliyor... ki bu pek uygun değil. Zorunlu geri alım, satanları ödüllendirir, ancak kalan sahipleri için pek bir şey yapmaz. 2) Değerlemenin nakit akışına bağlanması.... Bu, komik derecede yüksek değerlemeleri ve neredeyse sıfır devir/nakit akışı olan bir dizi protokol için büyük bir kötü. Peki bir proje ne yapmalı? Magic Eden, geri alımları ve temettüleri karıştıran yeni bir hibrit model deniyor. Temelde şirketin rev'inin %15'i, %50 geri alım, %50 USDC ödülleri (temettü) ile ME bahisçilerine uzunluk/miktar/vb. faktörlere göre geri dönüyor. Bu tür bir modelin düzenleyiciler söz konusu olduğunda nasıl ele alınacağını %100 bilmiyorum, ama 2026'da sınırları zorlamaya istekli projeleri görmek güzel, sadece satış baskısını daha da artırıp "inananları" bırakan değer geri dönüş mekanizmalarını bulmak güzel. Bu yolda ilerleyen projelerin hala spekülatif primi nerede/nasıl kazanacaklarını bulmaları gerekiyor (tabii ki çok büyük nakit akışları yoksa), ama bu bir başlangıç. Bence en iyi senaryo, bu gelirle modellerin saf geri alım durumunda göstereceği satış baskısından anlamlı şekilde daha düşük satış baskısı gösterebilmeleri ve bu da daha fazla ekibin yeni değer geri dönüşü mekanizmaları denemesine yol açıyor