Birçok #Iranians için İran'daki durum teorik bir tartışma ya da soyut bir "jeopolitik karmaşıklık" değildir. Bu, muhalefeti sistematik olarak bastıran, bedenleri ve zihinleri kontrol eden, gazetecileri hapseden, protestocuları idam eden ve milyonlarca insanı sürgüne zorlayan bir rejim altında 45 yıllık yaşanmış deneyim. İranlılar, emperyalizmi, dış müdahaleyi ve bu güçlerin tarihimiz boyunca bölgeye verdiği zararı tam anlamıyla anlayabilir. Birçoğumuz emperyalizme sürekli karşı çıktık ve aynı zamanda IRI rejiminin doğası konusunda sarsılmaz bir şekilde karşı çıktık. Bu görüşler çelişkili değildir. Daha zor olan ise, anti-emperyalizm hakkında tutkulu bir şekilde konuşan bazı gazeteciler, yorumcular ve aktivistlerin IRI'nin 45 yıllık baskısına aynı ahlaki netliği uygulamakta neden zorlandıklarıdır. İran içinde devlet şiddetini, siyasi tutukluları, kitlesel infazları, kadınlara yönelik baskıyı kabul etmek neden çoğu zaman isteğe bağlı olarak ya da daha kötüsü, dikkat dağıtıcı olarak görülüyor? İran seslerini merkezlemek, onları sadece tercih edilen bir anlatıya uyduklarında seçici olarak güçlendirmek anlamına gelmemeli. İçsel baskıyı görmezden gelen ya da küçümseyen dayanışma, kesinlikle dayanışma değildir. Otoriterliği mazur gören anti-emperyalizm adalet değildir. Analiziniz dış suçları açıkça belirtebiliyorsa ama iç suçları belirtmekte tereddüt ediyorsa—özellikle bu suçlar belgelenmiş, devam ediyor ve altındaki insanlar tarafından kabul edilmesi isteniyorsa—sorun karmaşıklık değildir. Tutarlılık. İranlılar özgürlük, onur ve kendi kaderini tayin etme hakkını hak ediyor—acılarının araçlandırılması, kenara atılması veya açıklanması olmadan! #Freedom #Iran #TruthJusticeLove