Genç kadınlar artık yeteneklerinin kanıtlarıyla yetiştirilen ilk büyük grup oldu. Notları var. Çoğu ülkede akademik olarak erkekleri geride bırakırlar. Duygusal karmaşıklığı daha erken ve daha akıcı şekilde yönetirler. Toplumsal, dilsel ve bilişsel olarak ölçülen ve belgelenen şekillerde yetkindirler. Bu yüzden genç bir adam şaşkınlık, düşmanlık ya da yaralı bir egoyla tepki verdiğinde, bu sadece cinsiyetçi değil, mantıksızdır. Hiçbir mantıklı değil. Bu sadece kibire dayanabilir. Ve işte bu da onu sinir bozucu yapıyor. Çünkü genç kadınların şimdi aldığı mesaj "siz yetenekli değilsiniz" değil. "Sen yeteneklisin ama lütfen değilmiş gibi davran, çünkü kimliğim varsayılan olarak istisnai olmaya bağlı, iyi bir kız ol ve bunu başaramazsa üzülecek bir adam için alanını ver". Bu da belirli bir tür psikolojik sarsıntı yaratır: kendinden emin ol ama tehdit edici olma, akıllı ol ama düzeltme, yetkin ol, ama minnettar davran, hırslı ol ama erkek gururunu yumuşat. Ve bir erkek, kadın yetkinliği yüzünden erkekleşmemiş hissettiğinde, yük sessizce kadına yüklenir; duygularını yönetmesi için kadına onun yaratmadığı bir gerçeklik hakkında. Kendini yalnız hissettiğini, işe yaramaz hissettiğini, istenmeyen hissettiğini, önemsiz hissettiğini. Hâlâ hep onunla ilgili. Çünkü hiçbir zaman bir kadının bir şeyi yapamamasıyla ilgili değildi. Baskısı ve pasifliği, erkeklik amaç ve gurur duygusunu sahte etmek ve şişirmek için kullanılıyordu.