Tanıdığım çoğu ulusal güvenlik "uzmanı" arasında favori oyun ise kimin daha iyi bir Savaş Bakanı olacağı tartışmasıdır. Bütün günü seyahatle geçirdim Pete Hegseth, toplantı üstüne toplantı, etkinlik üzerine konuşma. En çok ne yaptım? Etrafta dolaşıp odayı izledim. Erlikler, subaylar, siviller.... Önemli değil. O konuştuğunda, herkes eğilip dinliyor. Bu optik değil. İşte liderlik. Yirmi yıldır savunma haberlerini takip ediyorum ve böyle bir şey hiç görmedim. Bazı insanlar "sadece ana dal öğrencisi" ya da "güvenlik çalışmalarında doktorası yok ya da "x ve y'yi anlamıyor" diyebilir. Tamam ama etrafındaki takımda bunların hepsi ve daha fazlası var. Kritik olan, o grubun çalışmalarını alıp herkesin dinlemesini ve dikkat etmesini sağlayacak birine sahip olmaktır.