Het favoriete gezelschapsspel onder de meeste "experts" op het gebied van nationale veiligheid die ik ken, is debatteren wie een betere Minister van Oorlog zou zijn. Ik heb de hele dag gereisd met Pete Hegseth, meeting na meeting, evenement na evenement. Wat deed ik het meest? Ik liep rond en keek naar de zaal. Ingeschreven, officieren, burgers... het maakt niet uit. Wanneer hij spreekt, leunt iedereen naar voren en luistert. Dat is geen schijn. Dat is leiderschap. Ik dek defensienieuws al twintig jaar en ik heb nog nooit iets zoals dit gezien. Sommige mensen zullen zeggen "hij is maar een majoor" of "hij heeft geen PhD in veiligheidsstudies" of "hij begrijpt x en y niet". Oké, maar hij heeft dat allemaal en meer in het team dat hem omringt. Wat cruciaal is, is iemand hebben die het werk van die groep kan nemen en ervoor kan zorgen dat iedereen luistert en aandachtig is.