WSJ'de Vivek, bu yıl neden sosyal medyadan çekildiğini anlatıyor. Belirttiği gibi, politikacılar genellikle gerçeklikte çarpık bir algı kazanıyorlar. İnsanların gerçek hayatta kendisine verdiği tepkilerle internetteki tepkileri karşılaştırıyor. Aralık ayında Turning Point USA'nın AmericaFest konferansındaki deneyimim bunun bir örneğiydi. ABD'nin her şeyden önce ortak kan bağlarıyla değil, ideallerle tanımlanan bir ulus olduğunu savunan bir konuşma yaptım. Önceden sosyal medya yorumlarına bakılırsa, yuhalanmayı bekliyordum. Sonrasında gezdirirseniz, bunun böyle olduğuna inanırsınız. Ama gerçekte, siyasi açıdan aktif olarak 20.000'den fazla katılımcıdan ayakta alkışlandım. 2025'te sosyal medyada şok edici ırkçı hakaretler ve daha kötüsü gördüm. Yine de aynı yıl, Ohio'nun 88 ilçesinin tamamında—şehirlerin iç kısmından çiftliklere, sendika salonlarından fabrikalara, Cumhuriyetçi mitinglerinden protestocularla bire bir tartışmaya kadar—on binlerce seçmeni ziyaret ettim ve tüm yıl boyunca Ohio'lu bir seçmenden tek bir önyargılı yorum duyamadım. Sosyal medyanın çarpık gerçeklik yansıtımı modern hükümet içinde pekiştirilmektedir. Her iki taraftaki siyasi personel genç ve sosyal medyaya aşırı duyarlı görünüyor. Twitter, gerçek hayattaki sohbetleri taklit etmek için kuruldu, ancak modern genç siyasi çevrelerde gerçek hayattaki sohbetler Twitter'ı taklit ediyor. Siyasi yorumcu Richard Hanania'nın geçen yıl gözlemlediği gibi, genç siyasi yardımcılar artık en "temelli" olmak için yarışıyor; ırk, cinsiyet ve II. Dünya Savaşı'nda iyi adamların kim olduğu konularında giderek dengesizleşen pozisyonlarla birbirlerini alt ediyorlar. Resmi bir devlet hesabının sosyal medya paylaşımına hiç irkildiyseniz, bunu yazan kişinin çoğunlukla internetten ilham alan genç bir çalışan olduğunu unutmayın. Zamanla, durumun kendisi X gibi gelmeye başlar. Olumlu bir gelişme ve umarım siyasette daha fazla insan onun örneğini takip eder.