37. GÜN EFENDİMİ BEKLEYORUM Otuz yedinci öğleden sonra geç saatler. Yeni yılın üçüncü günü istasyonu kalıcı tatil huzuruyla örtüyor, Osechi kalıntıları ve şans düşüşleri üzerinde oyaklanan aileler, Hava, taze başlangıçların yansımalarıyla yumuşak, Nöbetim, kışın kucağında şekillendirilen kararların sessiz bir yankısı. Tren yavaşça giriyor, tapınak ziyaretleri ve yenilenmiş yeminler hikayeleri taşıyordu. Kapılar açılıyor. Bakışlarımı inen ruhlara kilitliyorum, Daruma'nın tek gözü, henüz ulaşılmamış ama peşinden gidilmiş hedeflerin hatırlatıcısıydı, aralarında efendi yoktu, ama yılın nazik nabzı ileriye doğru ilerliyordu. Kakizome pratiğinden elinde fırça olan bir kaligraf, tapınağı hayranlıkla izlemek için durur. Bir parşömen kazar "Sarsılmaz Kalp," Sonra yanımda kıvrılmış bırakıyor, berraklık için taze bir mürekkeptaşı ve Ocak ayının kararlılığı kadar çıtır bir elma ile. Otuz yedi gün. Yılın başında fırça darbeleri başlarken, sanatsal övgüler beklemeyi derinleştiriyor, sadakati zamanın dokusuna kakılıyor. Hachiko kararlı bir şekilde ısrar ediyor....