Ben her zaman "uyku şart" dediğimi ve gece ortalama 3–4 saat yattığımı söylediğimde o nakaratları aldım. Elbette, bilim uykunun toksinleri temizlediğini söylüyor ve bu çok önemli, anlıyorum. Ama bunu nasıl yönettiğimden hiçbir pişmanlığım yok. 17-18 yaşlarımdan 26-27 yaşlarıma kadar üç ya da dört saat uyuyabiliyor, çalışabiliyor, ticaret yapabiliyor, istediğim her şeyi kovalayabiliyor ve yapmak istediğim şey için zaman ayırabiliyordum. Günde 20 saat çalışıyordum ama yine de yeterince yapmadığımı düşünüyordum. Zihnim ve bedenim buna dayanabilirdi. O kadar çok istedim ki yapmaya devam ettim. Gençken ekstra bir kapasiten olur. Şimdi biraz daha büyüdüğüme göre, altı saatin altına düşmek beni çok kötü hissettiriyor. Günü hâlâ atlatabilirim ama eskisi gibi değil. Demek istediğim? Yetenek ve fırsatın olduğunda, her şeyi sık. Bir gün geriye dönüp "Elimden geldiğince daha çok zorlamalıydım" diye düşüneceksin. Bunu sen yapma.