Olası bir açıklama: Modern yaratıcı çalışmaların çoğu, doktorların savunmacı tıp uygulamasının aynı sebebi nedeniyle çekingen hissettiriyor: amaç, çok riskli bir şey yapmaktan sorumlu tutulmaktan kaçınmak

Tacit bölümümüzü Christophe Laudamiel (Polo Blue ve daha fazlasının parfümcüsü) çektiğimizde, parfümcü + kimyager olarak 30 yıl boyunca yaşadığı yaratıcı özgürlüğün yavaş kaybından bahsetti. Markalar giderek en iyisini değil, *en az saldırgan* seçeneği tercih ediyor

Ayrıca, önceki on yıllardan sadece en iyi örnekleri görüyoruz (70'lerde bolca kötü sanat, mimari vs. vardı!), oysa bugün yapılan her şeyi görüyoruz... Ve çoğu kötü.