Başlangıç Evi yok olmuştur. Ve bu BlackRock yüzünden değil. Öfkeleri dinlerseniz, hikaye basit: Sistem hileli, hedge fonlar her evi satın alıyor ve siz kurumsal açgözlülük tarafından fiyatlandırılmışsınız. Ama gerçek daha sıkıcı ve düzeltmesi çok daha zor. 1950'de bir ev maaşınızın 3 katına mal oluyordu. Bugün, ortanca ev 7 kat (Kaliforniya'da 11 kat) fiyatında. Ama aynı ürünü almıyoruz. Aşağıdaki grafiğe bakın. 1950'de "Amerikan Rüyası" 983 metrekarelik bir kontrplak kutuydu. İki küçük yatak odası, bir banyo ve klima yoktu. Burası bir sığınaktı, bir varlık değildi. Bugün "giriş seviyesi" standardı 2.700 metrekareden üzerindedir. Granit tezgahlar, iki arabalık garajlar, enerji verimli camlar ve merkezi hava talep ediyoruz. Sadece fakirleşmedik. "Asgari" tanımımız çok büyük oldu. Eskiden lüks olan şey şimdi bir zorunluluk. Bu sorun değil, ama bu da rahatsız edici bir soruyu gündeme getiriyor: Neden küçük olanları tekrar inşa edemiyoruz? Neden çoğu şehirde basit, uygun fiyatlı 1950'ler tarzı bir ev inşa etmek bu kadar zor?