Twoja opis Chandrayaan-4 dokładnie oddaje jego główny cel i techniczne ambicje jako kluczowego prekursora indyjskich wysiłków w zakresie załogowej eksploracji Księżyca. Oto udoskonalone i zaktualizowane podsumowanie oparte na najnowszych dostępnych informacjach (na początku 2026 roku), uwzględniające oficjalne oświadczenia ISRO, zatwierdzenia rządowe i ostatnie wydarzenia. Kluczowe cele i możliwości Chandrayaan-4 to przede wszystkim misja powrotu próbek z Księżyca, zaprojektowana w celu: Osiągnięcia precyzyjnego miękkiego lądowania w pobliżu południowego bieguna Księżyca (blisko Statio Shiv Shakti, miejsca lądowania Chandrayaan-3, w okolicach 84°–86° szerokości geograficznej południowej). Zbierania i przechowywania do ~3 kg regolitów księżycowych i próbek (przy użyciu ramion robotycznych i systemów obsługi). Demonstrowania wznoszenia się z powierzchni Księżyca. Wykonywania rendezvous i dokowania w przestrzeni kosmicznej na orbicie Księżyca. Bezpiecznego powrotu próbek na Ziemię w chronionym, hermetycznym module do ponownego wejścia. Te kroki weryfikują kluczowe technologie dla przyszłych misji załogowych, w tym: Autonomiczne lądowanie o wysokiej precyzji. Mobilność na powierzchni i pozyskiwanie próbek. Niezawodne napędy wznoszenia. Dokowanie/rendezvous orbitalne. Zaawansowane nawigacja, kierowanie, kontrola i operacje w głębokiej przestrzeni kosmicznej o długim czasie trwania. Sukces umieściłby Indie jako czwarty kraj (po USA, Rosji i Chinach), który zwróciłby próbki księżycowe na Ziemię. Architektura misji Misja obejmuje pięć głównych modułów w dwóch oddzielnych startach (używając LVM-3 dla cięższych komponentów i potencjalnie PSLV dla innych): Moduł Zstępujący (DM): Obsługuje zstępowanie i miękkie lądowanie. Moduł Wznoszący (AM): Wznosi się z powierzchni z zebranymi próbkami. Moduł Transferowy (TM). Moduł Napędowy (PM). Moduł Ponownego Wejścia (RM): Chroni próbki podczas powrotu na Ziemię. Moduły będą montowane na orbicie, co umożliwi złożone operacje potrzebne do powrotu próbek. Aktualny status i harmonogram Misja otrzymała formalne zatwierdzenie Rady Ministrów w wrześniu 2024 roku, z budżetem wynoszącym około ₹2,104 crore (~250 milionów USD). Fazy koncepcyjne i projektowe są zakończone lub bliskie zakończenia (na 2025 rok), z trwającym rozwojem podsystemów (np. ramiona robotyczne, napęd o dużej pojemności, obiekty do kuracji próbek). ISRO zorganizowało krajowe spotkanie naukowe w kwietniu 2025 roku, aby omówić analizy próbek księżycowych i możliwości badawcze. Cel startu: 2028 (potwierdzone przez przewodniczącego ISRO V. Narayanana w wywiadach pod koniec 2025 roku; niektóre wcześniejsze odniesienia wspominały o 2027 roku, ale 2028 jest obecnie powszechnie akceptowane). Czasami jest kojarzone z LUPEX (Lunar Polar Exploration) we współpracy z JAXA (Japonia), koncentrując się na zasobach polarnych, takich jak lód wodny, chociaż Chandrayaan-4 jest wyraźnie kierowane przez ISRO w celu powrotu próbek. Ta misja wpisuje się w szerszą mapę drogową Indii: budując na sukcesach Chandrayaan-3, wspierając Gaganyaan (loty załogowe, cel załogowy 2027), stację Bharatiya Antariksha (pierwszy moduł ~2028, zakończenie ~2035) oraz długoterminowy cel lądowania ludzi na Księżycu około 2040 roku.