Het streamingpakket heeft zichzelf ontbonden in 13 micro-pakketten, en op de een of andere manier betalen we weer per titel. Netflix werd gelanceerd om huurkosten te elimineren. Toen besloot elke studio dat ze hun eigen streamingdienst nodig hadden. Disney trok Marvel terug. NBC trok The Office terug. Warner trok Friends terug. Elke extractie verhoogde je maandelijkse rekening en verkleinde je bibliotheek. Nu betaal je $180/maand voor het voorrecht om de film die je wilt niet te hebben. De $2,99 huur is de stille erkenning dat het streamingmodel zijn oorspronkelijke belofte niet heeft waargemaakt. De contenteigenaars realiseerden zich dat ze meer geld verdienen met fragmentatie dan met aggregatie. Dus hebben ze gefragmenteerd. De klant die voor 13 diensten betaalt, is niet loyaal. Ze zijn gevangen. Het annuleren van één betekent toegang verliezen tot die ene show die hun kind kijkt of die ene film die ze jaarlijks opnieuw bekijken. De overstapkosten zijn niet de prijs. Het is emotionele gijzeling. En de $2,99 huur? Dat zijn de streamingbedrijven die je de gemakken terugverkopen die ze je hebben afgenomen.