“Het leven zal je breken. Niemand kan je daartegen beschermen, en alleen leven zal dat ook niet doen, want eenzaamheid zal je ook breken met zijn verlangen. Je moet liefhebben. Je moet voelen. Het is de reden waarom je hier op aarde bent. Je bent hier om je hart te riskeren. Je bent hier om opgeslokt te worden. En wanneer het gebeurt dat je gebroken, of verraden, of verlaten, of gekwetst bent, of de dood dichtbij komt, laat jezelf dan zitten onder een appelboom en luister naar de appels die om je heen in hopen vallen, hun zoetheid verspillen. Zeg tegen jezelf dat je zoveel hebt geproefd als je kon.” — De Geschilderde Trom (Louise Erdrich)