De vader van zeven heeft in vier jaar geen enkele gedachte afgemaakt. hij is gewoon aan het bewegen. voeden. rijden. afvegen. zijn brein is soep en zijn rug is kapot en hij heeft geen meningen over de beschaving, hij is te moe voor meningen. en ondertussen groeit de beschaving uit hem als was hij vuil en hij merkt het niet eens omdat er weer melk op de vloer ligt. de kinderloze man heeft dit jaar elf boeken gelezen over de achteruitgang van het westen en hij is de achteruitgang en de boeken zijn het bewijs en hij zal dit begrijpen als hij achtenvijftig is in een kamer die heel schoon en heel stil is.