Minnesota en ik: Een Pijnlijke Klaagzang In het hart van het Noorden, waar de meren diepblauw zijn, Geboren en getogen in Minneapolis, waar mijn verhaal waar is. In een levendige buurt, nu Little Mogadishu genoemd, Graven mijn wortels diep, zoals de dennen die we koesteren. Ze voeren in de jaren 1880 in de koude storm van Zweden, Mijn voorouders vestigden zich in Mpls, met dromen die standhouden. Al honderdvijfentwintig jaar noemde mijn familie het thuis, Door winters zo fel, waar de dappere geesten rondzwerven. Elke straat en elke steeg, elk leeg oud perceel, Ik ken ze uit mijn hoofd, elke hoek en plek. Oma, papa, mama, mijn broers en zussen en ik, We liepen allemaal dezelfde gangen van die middelbare school, zie je. Mijn vader, een kracht, een echte mover en shaker, In AFL-CIO, een Democratische dealmaker. Hij diende als viceburgemeester, met de luchthavens in handen, Economische ontwikkeling door dit grote land. Senator wilde hij worden, met invloed diepgaand, In de Stad van Meren, weerklonk zijn naam overal. Middelbare school en universiteit, slechts een mijl van de drukte, Dichtbij Mogadishu Junior, waar ik vele dagen doorbracht. Ik bezit nog steeds een appartement in die Minnesota-lucht, Vijf maanden per jaar keer ik daar met zorg terug. Alleen ik ben weg, de rest van de familie blijft daar, Terwijl ik ver weg dwaal, maar met wortels die ik omarm. Als ik over Minnesota spreek, is het uit echte ervaring, Geen geruchten of fluisteringen, maar wat mijn ogen voelen. De corruptie in de overheid, politiek en hulp, Het is verbijsterend diep, als een cavernous schaduw. Straten veranderd in vuilnisbergen in gebieden ooit groot,...