Bir hikayede daha önemli olan nedir: hikaye mi yoksa karakter mi? İkisine de ihtiyacın var. Ama karakter daha önemli. Aklımızda kalan hikayeleri düşündüğümüzde, düzenli bir etkinlik listesini hatırlamıyoruz. İnsanları hatırlıyoruz. The Sopranos'ta Tony Soprano'yu hatırlıyoruz. Star Wars'ta Darth Vader'ı hatırlıyoruz. Bir Noel Şarkısı'nda Ebenezer Scrooge'u hatırlıyoruz. Karakterler kalıcı olan şey. Bunun basit bir nedeni var. İnsanlar, diğer insanlara yakından dikkat edecek şekilde evrimleşti. Evrimsel psikolojide önde gelen fikirlerden biri, dilin dedikodudan doğduğudur. Atalarımız birbirleri hakkında bilgi paylaşarak hayatta kaldılar. Kime güvenebilirsin? Kim hile yapar? Kim yardımcı olur? Kim zarar verir? Dedikodu önemsiz gelebilir. Değil. Hayatta kalmak için bir araçtır. Küçük gruplarda kim sadık, kimin tehlikeli olduğunu bilmek gerekiyordu. Bunu yanlış yapmak yiyecek, statü ya da hatta hayatını kaybettirebilir. Bu yüzden zihnimiz karakteri yargılamada çok iyi hale geldi. Motivasyonları takip ediyoruz. Kalıpları takip ediyoruz. Tekrar tekrar soruyoruz: Bu nasıl bir insan? Hikayeler bunu yapar. Özünde aynı soruyu soruyorlar: Bu kişi kim, gerçekten? Olay örgüsü önemlidir çünkü baskı yaratır. Karakteri zor durumlara sokar. Seçimleri zorlar. Ama olay örgüsü değil. Bu bir sınav. En iyi hikayeler olayları karakteri ortaya çıkarmak için kullanır. Aksiyon maskeyi soyuyor. Stres altında, birinin nelerden yapıldığını görürüz. Yakın zamanda yaptığım bir canlı yayından @wstorr