İnsanlar RW 'kültüründen' daha az bahsetmeli ve sadece yetenekliyse bunu yapmalı. Fransız romancı Houellebecq, birkaç yıl önce esas olarak toplumun kötü durumunu konu alan Annihilation adlı bir roman yayımladı - ama aynı zamanda Camp of the Saints'e kasıtlı göndermeler de içeriyor. Hatta iyimser bir bakış açısı var; bir Fransız paramiliter grubu hükümete meydan okuyor ve göçmen istilası teknelerini torpidoyor. Bu, gerçekliğimizi tasvir eden geniş bir romanda yer alıyor - hatta aşkın kurtuluş olarak olduğu teması bile var. Theodore Dalrymple, hapishane sahnelerini anlatması ve edebi analizlerle edebiyata sınır sınırında olan makaleler yazıyor. Bunu 1990'lardan beri yapıyor - çirkin gerçekliği sindirilebilir kılan kuru bir mizahla. Hiçbiri Atlas Shrugged'ı filme dönüştürmeyi ya da Kıyamet'in zorla versiyonlarını çekmeye çalışmadı. Sadece gerçeği gözlemler, onu keskin ve temiz bir düzyazıyla tasvir ederler - ve okuyucunun bunu kabul etmesine ve kendi deneyimiyle karşılaştırmasına izin veriyorlar. Son 50 yılın en iyi 'sağ' yazarlarından ikisi olduklarını söyleyebilirim. Ve bence her iki durumda da sadece iyi gözlemci olmaya ve iyi yazmaya çalışıyorlardı. 'Sağ' kısmı az önce oldu.