Son zamanlarda Avustralya İsrail lobisinden bu kadar çok bahsetmemin sebebi, onun kendini benim sorunum haline getirmesi. Kwame Ture şöyle dedi: "Beyaz bir adam beni linç etmek istiyorsa, bu onun sorunu. Eğer beni linç etme gücü varsa, sorun benim sorunum." Onun mantığını bana iyi geliyor. Avustralya'daki İsrail lobisi, benim gibi İsrail devletini eleştiren kişilerin konuşmalarını tehdit eden yasa ve politikaları ilerletmeleri için hükümetlere başarılı bir baskı yapma gücüne sahip olduğunu gösterdi. Bu da onları benim sorunum yapıyor. Dünyada, imparatorluk çekirdeğinin kenar bir ülkesinde apartheid devletinin lobi faaliyetlerinden daha önemli ve acil şeyler yaşanıyor, kesinlikle. Bu konular hakkında yazmayı tercih ederim. Ama Avustralya İsrail lobisi kendini benim sorunum haline getirdi, bu yüzden zaman zaman istismarcı davranışlarından bahsetmem gerekiyor. Adımın listelerde yer aldığını biliyorum. Dikkat çekmek istemediğim insanlar arasında özel tartışmaların konusu olduğumu biliyorum. İsrail ve Siyonizm hakkında söylediklerim yüzünden hapse atılsam açıkça kutlama yapacak insanlarla aynı ülkeyi paylaştığımı biliyorum. Bu yüzden, benim gibi insanların sivil haklarına saldıran güçlere ve hükümetimin bu gündemleri affedilemez şekilde ilerletmesine dikkat çekmekte kişisel çıkarım var. Ve tüm iyi Avustralyalıların da aynı çıkarı vardır, açık olmak gerekirse. Hükümetinin kitlesel katliam ve istismarı kolaylaştırmasına karşı konuşmak isteyen vicdanlı her kişinin bu tartışmada kişisel bir payı vardır. Çünkü artık her birimizin ses kutusunda bir hedef var. Hepimiz konuşabiliyoruz, henüz imkanımız varken.