Bugün başka biriyle tanıştım. O harikaydı. Yumuşak konuştu. Ateistten Hristiyan'a dönüşen biri, bahsetmeye KORKTUĞU bir başka konu. Hiç üniversiteye gitmedi ama 70'lerde kendi kendine cobol ve temel dersleri öğretti. Özellikle dar yerlerde ağ kablo kurulumları gerektiğinde şirketin başvurduğu kişi oydu. Yönetim kurullarında yer aldı ve dev şirketler sattı. Sağlık teknolojisinden milyonlar kazandı. Dünyayı gezdim, tekneler, evler, seçkin mahalleler. Son on yılı çoğunlukla aile üyelerinin bakımını yaparak geçirdi. Siyaseti hakkında bana açılması için bir saat derin sohbet etti. Kendini tutmaya bile çalıştı. Konuşmayı bozmak istemediğini söyledi. Ama onun muhafazakar olduğunu ve rahat hissetmesini sağladığını hissettim. Dini ve siyasetten veba gibi KAÇIYOR. Fikri olmadığından değil. O, saçmalıkları görecek kadar başarılı ve bilge. Sadece huzur içinde yaşamak istiyor. Bu konularda konuşursa saldırıya uğrar. Dostça sohbette bile. Aileyle ya da yabancılarla. Gerçeği söylemekten KORKUYOR. O en iyilerimizden biri. Bu yaygın bir durum. Bu trajik. Bu tehlikeli.