Vandaag weer iemand ontmoet. Ze was briljant. Zachtjes sprekend. Een atheïst die christen is geworden, een ander onderwerp waar ze bang voor is om over te spreken. Ze is nooit naar de universiteit gegaan, maar heeft zichzelf COBOL en BASIC geleerd in de jaren '70. Ze was de aangewezen persoon van het bedrijf wanneer netwerkbedrading in bijzonder krappe ruimtes nodig was. Ze zat in besturen en verkocht grote bedrijven. Ze heeft miljoenen verdiend in de gezondheidszorgtechnologie. Reisde de wereld rond, boten, huizen, exclusieve buurten. Ze heeft het afgelopen decennium voornamelijk als verzorger voor haar familieleden in nood doorgebracht. Het kostte haar een uur van diepgaande conversatie om zich open te stellen over haar politiek. Ze probeerde zichzelf zelfs tegen te houden. Ze zei dat ze het gesprek niet wilde verpesten. Maar ik voelde dat ze conservatief was en maakte haar op haar gemak. Ze MEIDT religie en politiek als de pest. Niet omdat ze geen mening heeft. Ze is succesvol en wijs genoeg om door de onzin heen te kijken. Ze wil gewoon in vrede leven. Ze wordt aangevallen als ze over deze onderwerpen spreekt. Zelfs in een vriendelijk gesprek. Met familie of met vreemden. Ze is BANG om de WAARHEID te spreken. Ze behoort tot de besten onder ons. Dit is wijdverspreid. Dit is tragisch. Dit is gevaarlijk.