Neredeyse herkesin hissettiği ama kimsenin kabul etmediği bir his var gerçek hayatının henüz başlamamış olduğu hissi Sanki dışarıdan kendini izliyorsun, bekliyorsun gibi Filmin başlamasını beklerken sonsuz bir prologda sıkışıp kalmıştı Sabah 5'te merdivenlerden koşan Rocky'sin Karate çocuğu arabayı cilalayacak çoğu zihinsel olarak o sahnede sonsuza dek sıkışıp kalmış Çünkü hazırlık verimli ve sorumlu hissettiriyor ama sonra 10 yıl geçiyor sonra 20 sonra 50 Hiç açılmayacak bir oyun için prova yaptığını fark ediyorsun Çoğu insan girişte ölür Hâlâ hazırlanıyor ve bekliyor Ana hikayenin hemen köşede olduğuna hala inanıyorum ...