Alchemist 👀✨tarafından @Adamtastic Bu eseri insanların genellikle sanatı seçtiği gibi seçmedim. Görmek için beklemedim. Karşılaştırmadım. Onaya ihtiyacım yoktu. Açıklamada yazdım. Kör güven. Garanti yok. Bu da uygun geliyor, çünkü hayatımın çoğu tam da böyle geçti; kesinlik ortaya çıkmadan önce hareket etmek, başkasına açıklamadan çok önce içimde bir şeyi dinlemek. İnsanlar buna pervasız demeyi sever. Hayatta kalmanın tek yolu olarak ne sıklıkla olduğunu görmüyorlar. Her zaman şuna inandım: ENERJİ İNSANLARINI BULUR. Slogan olarak değil. Bir desen ve temel olarak, ancak yeterince kaos yaşadıktan sonra onunla tartışmayı bıraktıktan sonra fark edersin. "The Alchemist" kendini ortaya çıkardığında heyecan hissetmedim. Tanıma hissettim. Hemen an. Fiziksel. Rahatsız. Soru sormadan görünmek gibi. Sanki bildiğiniz ama asla yüksek sesle söylemediğiniz bir şeyin kanıtına rastlamak gibi. Bu parça sakin değil. Düzenli değil. Çözülmez. Ben de öyle olmadım. Hayatım katmanlar halinde inşa edildi.... sorumluluk içgüdü üzerine yığılmış, mantık sezgiyle örülmüş, güç kamuoyunda giyilmiş, altında sessizce yeniden inşa ediliyordu. Yıllarca soğukkanlılığı ödüllendiren ve onları çalıştıran insanları yavaş yavaş aşındıran sistemlerde bulundum. Yıllar güvenilir, uyum sağlayabiliyor, emici oluyor. Başkalarının baskı yapması için baskı yapan kişi. Kendini zımparalamayı bırakana kadar. Sonra aniden "fazla fazla" oluyorsun. Bu eserdeki karanlık sembolik hissettirmiyor. Yaşanmış gibi hissettiriyor. Yoğun. Kaçamadığınız, metabolize ettiğiniz türden bir karanlık. Belirsizlik içinde nasıl bulunacağınızı öğreten türden, ondan kopup geçmeyeceğinizi öğreten türden. Bu benim için tanıdık bir alan. Ve altın, işte insanların yanlış anladığı kısım. Başarı gibi hissettirmiyor. Kutlama gibi hissettirmiyor. Dövülmüş gibi hissettiriyor. Düzensiz. Neredeyse meydan okuyan. Sanki oradan nazikçe yerleştirilmek yerine savaşarak dışarı çıkmaya çalışıyordu. Hayatıma anlamlı bir şey böyle girdi. Ve başkalarına yardım etmek için nasıl bulunduğumu. Ben kendime güven ya da netlikle değildim. Tekrar yoluyla onun oldum. Kaybolmanın daha kolay olacağı halde kalarak. Acı haklı olurken merakı seçerek. Çelişkileri zorlamadan tutmayı öğrenerek, sadece başkalarını rahatlatmak için kararlılık yaratmak. Bu yazı kendini açıklamıyor. Yatıştırmıyor. Özür dilemiyor. Sürecin zarif olduğunu iddia etmiyor....